ชีวิตมีแค่นี้ขอลิขิตเองได้ป่ะ!

มิถุนายน 13, 2007

แสวงหา

Filed under: อักษรพิเรน — goblox @ 9:00 pm

ในหมู่บ้านชาวประมงที่เงียบสงบแห่งหนึ่งในเม็กซิโก
ชายชาวอเมริกันคนหนึ่งซึ่งมาพักผ่อนอยู่ที่หมู่บ้านนี้
กำลังเฝ้าดูชาวประมงคนหนึ่งขนปลาที่เขาจับได้ในเช้าวันนั้นลงจากเรือ

ชายชาวอเมริกันคนนี้
เป็นโปรเฟสเซอร์ที่ประสบความสำเร็จสูง

เขาสอนอยู่ที่คณะบริหารธุรกิจในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงมากด้านนี้

ดังนั้น เขาจึงอดไม่ได้ที่จะให้คำแนะนำสักเล็กน้อยแก่ชายชาวประมงเม็กซิกันโดยไม่คิดค่าตอบแทนใดๆ

“นี่นาย! ” ชายอเมริกันเริ่มบทสนทนา
”ทำไมนายถึงเลิกจับปลาแต่เช้าอย่างนี้เล่า? “

“เพราะผมจับปลาได้เพียงพอแล้วซิครับ ซินยอร์ “

ชาวเม็กซิกันตอบอย่างอารมณ์ดี
“พอเพียงที่จะเป็นอาหารของครอบครัวแล้วยังเหลืออีกเล็กน้อยไว้ขายด้วย

เดี๋ยวผมก็จะไปกินข้าวกลางวันกับเมีย แล้วงีบสักหน่อย
ตอนบ่าย ตื่นมาเล่นกับลูกๆ หลังอาหารเย็นผมก็จะไปร้านเหล้าดื่มเตกีล่าสักหน่อย
เล่นกีตาร์กับเพื่อนๆ
มันพอเพียงสำหรับผมแล้วครับซินยอร์ “

“นี่แน่ะ สหาย ฟังผมนะ” ท่านโปรเฟสเซอร์ด้านธุรกิจพูด
“ถ้านายอยู่ในทะเลจนถึงบ่ายแก่ๆ ละก็
นายจะจับปลาได้มากขึ้นสักสองเท่าอย่างสบายๆ

นายขายปลาที่เหลือจากกินในครอบครัว
รวบรวมเงินสักหกเดือนหรืออาจจะเก้าเดือน


นายก็จะสามารถซื้อเรือที่ใหญ่กว่าและดีกว่าลำนี้ แล้วก็จ้างลูกเรือด้วย

ทีนี้ นายจะสามารถจับปลาได้มากขึ้นถึงสี่เท่า
คิดซิว่านายจะทำเงินได้มากขนาดไหน!


ภายในปีหรือสองปี นายจะมีเงินลงทุนซื้อเรือหาปลาลำที่สอง
แล้วจ้างลูกเรืออีกทีม


ถ้านายทำตามแผนธุรกิจนี้นะ
ภายในหกหรือเจ็ดปีนายจะได้เป็นเจ้าของกองเรือประมง

ขนาดใหญ่ที่น่าภาคภูมิใจยิ่ง ลองวาดภาพดูซิ
จากนั้นนายควรจะย้ายสำนักงานใหญ่ไปอยู่
ที่เม็กซิโกซิตี้ หรือจะแอลเอก็ยังได้ แค่สามหรือสี่ปีในแอลเอ
นายเอาบริษัทของนายเข้าตลาดหุ้น


ตั้งตัวนายเองเป็น ซี.อี.โอ. รับเงินเดือนพร้อมผลตอบแทนก้อนงาม
หรือจะเลือกเป็นหุ้นจำนวนมากแทนก็ได้


แล้วอีกไม่กี่ปีต่อจากนั้น ฟังให้ดีนะ! นายก็เริ่มแผนการซื้อหุ้นบริษัทคืน
ซึ่งจะทำให้นายกลายเป็นอภิมหาเศรษฐี!


รับประกันเลยล่ะ!
ผมน่ะเป็นโพรเฟสเซอร์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในมหาวิทยาลัยทางธุรกิจในสหรัฐนะ
ผมรู้เรื่องพวกนี้ดี”

ชายชาวประมงเม็กซิกันตั้งอกตั้งใจฟังทุกอย่างที่ชาวอเมริกันพูด

เมื่อโปรเฟสเซอร์พูดจบ
เขาจึงถามขึ้นว่า

“ซินยอร์โปรเฟสเซอร์ครับ
แล้วผมจะเอาเงินหลายล้านดอลลาร์นั้นไปทำอะไรเล่าครับ?”

เป็นเรี่องที่น่าแปลกใจยิ่งที่ โปรเฟสเซอร์ชาวอเมริกันไม่เคยได้คิดแผนธุรกิจไกลไปถึงขนาดนั้น

ดังนั้นเขาจึงเริ่มคิดสะระตะอย่างรวดเร็วว่า คนๆ หนึ่งจะทำอะไรกับเงินหลายล้านดอลลาร์

“สหาย! เมื่อมีเงินมากมายขนาดนั้น นายก็เลิกทำงานน่ะสิ ใช่แล้ว!
เลิกทำงานตลอดชีวิตเลย


นายก็ซื้อวิลล่าเล็กๆ สักหลัง
ในหมู่บ้านที่งามราวกับภาพวาดเช่นหมู่บ้านนี้แหละ

แล้วซื้อเรือลำเล็กๆ สักลำ ไว้ออกไปตกปลาในตอนเช้า
กลับมากินอาหารกลางวันกับเมียได้ทุกวัน


งีบสักหน่อยโดยไม่มีอะไรต้องกังวล ตอนบ่ายก็ใช้เวลาอย่างมีคุณภาพกับลูกๆ
ของนาย


หลังอาหารเย็นก็ออกไปเล่นกีตาร์กับเพื่อนๆ ที่ร้านเหล้า
ดื่มเตกีล่าเสียหน่อย

ใช่แล้ว
ด้วยเงินมากมายขนาดนั้น เพื่อนเอ๋ย
นายก็เลิกทำงานแล้วก็ใช้ชีวิตให้สบายไปเลย”

“แต่ซินยอร์โปรเฟสเซอร์ครับ
ผมกำลังทำทุกอย่างที่ว่านั้นอยู่แล้วนี่ครับ”

…………

:จาก forward mail ขยันส่งกันดีจริงๆ

ก๊อบมาจาก อาวุโสtomwork’ อีกทีครับ

Advertisements
หน้าต่อไป

บลอกที่ WordPress.com .